Yalancı Issızlıklar

​


Bazı yalnızlıklar gerçekte yalnızlık değildir.

Adı kalabalıktır ama hissi eksiktir. İşte ben buna yalancı ıssızlıklar diyorum. İnsanların arasında olup da kimseye değemediğin o hal… Masada kahkahalar dönerken içinin sessiz kalması.


Yalancı ıssızlık, herkesi aynı terazide tartmanın sonucudur çoğu zaman. Bir bakışta karar vermek, bir cümleyle hüküm kesmek… Oysa insan dediğin, tek cümleyle okunmaz. Herkesin içinde başka bir hikaye, başka bir yük vardır. Ön yargı, bu yükleri görmeden kapıyı kapatmaktır. Ve kapıyı erken kapatan, içeride kalır.


Kimseye baştan kefil de olunmaz, baştan silgi de çekilmez. İnsan, zamanla anlaşılır. Sözüyle değil, duruşuyla tartılır. Bugün sessiz kalan yarın en sağlam omuz olabilir. Bugün mesafeli görünen, belki de çok kırıldığı için temkinlidir.


Yalancı ıssızlıkların en büyük yanılgısı şudur: Herkesi aynı soğuklukta sanmak. Oysa bazı insanlar uzak değil, sadece dikkatli. Her suskunluk boşluk değildir, her mesafe ilgisizlik sayılmaz.


Ve şunu da unutmamak gerekir: Ön yargı insanı yalnızlaştırır. Kalabalıkta bile. Çünkü yanlış gözle bakan, doğru insanı da kaçırır. Yalnızlık bazen başkalarından değil, kendi acelemizden doğar.


Issızlıktan yakınmadan önce, bakışını gözden geçirmek gerekir.

Kimseyi tanımadan hüküm verme,

hüküm vererek de tanıdığını sanma.

Gerçek bağlar, acele etmeyen ve anlamaya niyet edenlere kendiliğinden ulaşır.


Yalnızlık insanı küçültmez yanlış kalabalıklardan arındırır. Kiminle susabildiğini, kiminle çoğaldığını öğretir. Herkesin yanında olmak değil, doğru yerde durabilmek kıymetlidir. Çünkü bazı bağlar kalabalıkta değil, iç huzurda kurulur.


-Yanlış sofrada ses olmaktansa, yalnız masada susmak daha onurludur.


-AKGÜN

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

“Benlikler Arasında Kaybolan Zaman”

​ Bir borderline ile bir narsisistin yolları kesiştiğinde, aslında iki ayrı yarım kalmış hikaye birbirinin eksik yerlerine dokunur. İlk anda bir çekim olur ikisi de birbirinin gözlerinde tanıdık bir boşluk görür. Borderline birey, uzun zamandır aradığı sıcaklığı ve kabulü bulduğunu sanır. Narsisistik birey ise kendisini koşulsuzca gören ve yücelten bir bakışla karşılaşınca güçlenmiş hisseder. Bu başlangıç, çoğu zaman ilişkinin en parlak, en büyüleyici anıdır. Fakat bu parlaklık, her iki tarafın içindeki gölgeleri aydınlatmaya başladığında işler değişir. Borderline birey, terk edilme korkusunun derin kuyusuna bakar,narsisistik birey ise kırılganlığının görünmemesi için daha fazla zırh kuşanır. Biri yakınlaşmak ister,diğeri bu yakınlığın ağırlığından ürker. Biri “beni bırakma” der sessizce,diğeri “beni bunaltma” demeden uzaklaşır. Bu uzaklaşma, borderline bireyin içindeki yarayı yeniden açar Narsisistik birey ise kendini korumak, kontrolü kaybetmemek için mesafe koyar. Yakınlık onun için...
Devamı

Maskelerin Konforu

​ İnsanların çoğu sahte değildir  kendileri olmaya cesaret edemeyecek kadar koşullanmıştır. Maske takmak bir ahlak sorunu değil, çoğu zaman bir  uyum stratejisidir . Çocuklukta koşullu sevgiyle büyüyen birey şunu öğrenir:  Olduğum halimle değil, beklendiğim halimle kabul görürüm. Sahicilik risklidir çünkü reddedilebilir. Bu yüzden kişilik bölünmez,  rolleşir . Toplum bireyi dürüst olmaya değil,  uygun olmaya  iter. İnsanlar değişmez yalnızca  hangi yüzün işe yaradığını öğrenir. Manipülasyon çoğu zaman bilinçli kötülükten değil,  güvende kalma ihtiyacından  doğar. Yetersizlik, değersizlik ve korku; yönlendirme davranışıyla örtülür. En ironik olan şudur: Sahte olan, samimiyeti yüksek sesle ilan eder. Gerçek olan kendini ispat etmez. Ve sonuç nettir: Sahte olanlar hayatta kalır, sahici olanlar derinleşir. Hangisinin daha güçlü olduğu ise her zaman geç anlaşılır. Bir stajyer psikolog olarak şunu net söyleyebilirim: İnsanların maskelerini düşürmey...
Devamı

“Renklerin sessiz dili”

Renkler, insan yaşamının en görünür ama en az fark edilen psikolojik uyaranlarıdır. Bir kıyafetin tonu, bir odanın duvar rengi farkında olmadan duygu durumumuzu şekillendirebilir. Çoğu insan en sevdiği rengi söylerken bunu basit bir beğeni olarak görür, oysa bu tercih bilinçdışında işleyen karmaşık süreçlerin sessiz bir yansımasıdır. Renkler, geçmiş deneyimlerle bastırılmış duygulara ve içsel ihtiyaçlarla bağ kurar. Renk tercihleri sadece bir seçim değil, aynı zamanda kişinin iç dünyasının ve duygusal ihtiyaçlarının ipuçlarını veren psikolojik bir penceredir. İnsanlar çoğu zaman ne hissettiklerini ya da neye ihtiyaç duyduklarını doğrudan ifade edemez, ancak seçtikleri renklerle bu duyguları dolaylı olarak dışa vururlar. Bu yüzden bir kişinin sürekli olarak koyu renkler giymesi içsel bir gerilim veya bastırılmış duyguların işareti olabilir. Diğer yandan, parlak ve canlı renklerin tercih edilmesi, görülme arzusu, dışa dönüklük ya da yaşama sevinciyle ilişkili olabilir. Renkler sadece dış...
Devamı